آردوشان

امروزم را کمی تابستان می کنی

وقتی خودت را وادار می کنی که بنشیند روی صندلی تاشو

گوشه ی اتاق آبی کمرنگ من

و فروردین مزاحم را می فرستی دنبال ماه سیاه

با عجله خورشیدت را در می آوری تنظیم می کنی روی پانزده مرداد

[ یک سال بعد ]

فروردین نشسته است روی صندلی گرم ات

و تازه من در پاراگراف دوم یادداشت تو به خودم می آیم که رفته ای

...

ماهی

پناه می برد به کوه

وقتی بخاری از دریای کاغذی بلند نمی شود.

+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 5 PM توسط هوشنگ ملكي |