بر اذان ظهر مي تابد

در پاييز سبز ارديبهشت

هم ساعت هفت است

هم ساعت دوازده و بيست دقيقه

هم ساعت سه

و خداي من يك ساعت مچي بي عقربه دارد

باد بال زنبورهاي گرسنه

مزارع خشك آبرنگ را ورق مي زند

و بعد سفيدي مطلق

و بعد

بعثت رو شنك

با گيس سفيد و دندان شيري

و بعد اشباح زنان شبه جزيره

پاي صندوق هاي راي

و در ليست نامزدها

نام كمرنگ خدايي مؤنث

هم ساعتِ هفت است

- ساعت قرار -

هم ساعت هفتاد

- ساعت بي قراري -

هم ساعتِ سايه

هم ساعتِ تكدرخت آبرنگ

هم ساعت اسب

هم ساعت  "بي سوار شايد بيايد"

هم ساعت  "حتماً مي آيد"

نبض من

- كه مي نويسم -

چرخ دنده ي ارديبهشت را مي چرخاند.