آردوشان

آخ ِ سفید

در آیینه ی میانسال

گذشته حال می کند در این تصویر تکراری

گوش اش را تمیز می کند

برای سمعک

برای BBC    

برای باخ

کلاسیک می چسبد

به صفحه ی شطرنج

مثل گاو می نشیند رو به روی گاندی

خم می شود

می چسبد به پستان موسیقی لُخت

شاخ مقدس  سیاست

مهره ی سفید در خانه ی سیاه

عیسای سیاه در کاخ سفید

 لازم داستان ات می شوم

آقای لاغر!

بردارم از کنار خیابان

سرم را بکن از سایه

بگذار روی گردن شخصیت درخت

قسم ات می دهم به طرح روی جلد کتاب ات

به پنجه ی خونین آفتاب

من متوجه نیستم که آقای لاغر  داستان بی شخصیت می نویسد

مرا می نویسد و

منجر می شوم به نمک.